2005/Dec/31

ขอเขียนส่งท้ายปีนี้สักนิด แม้เวลาสักนิดแทบจะไม่มี

ช่วงที่ยุ่งๆ อยู่นี้ บางครั้งจิตก็เตลิด เตลิดหวนคิดสิ่งดีๆ แย่ๆ ที่ผ่านเข้ามา

แล้วก็รู้สึก...ผ่านไปอีกแล้วสินะ

ปีหน้า ตั้งใจจะออกกำลังมากขึ้น

นั่งสมาธิให้บ่อยขึ้น เพราะเห็นอาการแล้วว่าเวลาสติแตกมันเป็นยังไง =_=

วันนี้โดยรวม ^^

แม้ไม่ได้มีฉลองอะไรใหญ่โต อยู่กับอะไรเดิมๆ แต่ใครว่าไม่มีความสุข

อยู่กับปากที่ไม่มีฟันผุ ไม่ปวดท้อง ยังยิ้มออก เดินได้ ไม่สุขตรงไหน

แม้เหงาๆ นิดๆ แต่ก็เล็กน้อยมาก ถ้าเทียบกับความสุขที่ได้รับจากการนั่งทำงานไป ฟังเพลงเกาหลีที่ที่เราโปรดปรานไป และอ่าน sms จากเพื่อนๆ ที่เทกระจาดส่งกันเข้ามา มุขซ้ำๆ กันบ้าง ก็ไม่มีปัญหา(555) เพราะเรารับด้วยใจอยู่แล้ว และมันก็ยังทำให้รู้ว่าเรายังมีตัวตนในใจของหลายคนในโลกนี้ แม้อาจเป็นตัวอะไรก็ไม่รู้ในใจเธอ

ปีนี้ อยากบอก...ยิ่งรู้จักเกาหลี ยิ่งรักเธอประเทศไทย เกาหลีเป็นตัวอย่างที่ดีของการรักประเทศจนได้ดี ฉันก็อยากให้ประเทศเราได้ดียังงั้นมั่ง แต่เราคิดงี้คนเดียวก็ไม่พอหรอก แต่ก็ยังดีกว่าลดคนคิดแบบนี้ไปคนนึงล่ะน่า (งงมะเนี่ยะ)

ปีหน้า ว่าจะ เขียนงาน...อีกหนึ่ง (อีกหนึ่งพอไหมนะ)และ...ไหนๆ จะเลือกทางที่ชอบแล้ว...ก็ทำให้มันสุด

เคยบ้างมะ ทำอะไรให้มันสุดใจขาดดิ้นอ่ะ ลองทำดูมั่งดิ

ขออวยพรเพื่อนๆ ที่พลัดหลงเข้ามาอ่านบล็อคของเราในวันนี้ ให้คุณโชคดีไม่เป็นรองใคร ^^ คิดสิ่งใดสมปรา-รถ-นา ทุกอย่าง สุขภาพดี ประสบความสำเร็จในทุกเรื่อง นะ~ ^^ มีความสุขให้มากกว่าความทุกข์มากๆ นะคะ อะไรเศร้าๆ ก็เอามาสอนใจ แล้วก็ปล่อยๆ มันไป แล้วที่เหลือในใจเรา ก็จะเป็นอะไรที่ดีๆ เองล่ะ แล้วเราจับมือกันเดินไปในปีหน้าด้วยกันนะเพื่อนๆ ^O^


edit @ 2005/12/31 22:24:02


edit @ 2005/12/31 22:32:55

2005/Dec/07

วันนี้เจอ...อดีต...

คนหนึ่ง...คืออดีต puppy love

อีกคน...คืออดีต first lover

ในอดีต...ทั้งสองคนรักเรา...และบอกกันให้รับรู้...ในช่วงเวลาวิกฤต...และในเวลาใกล้เคียงกันมาก

วันนี้...เหมือนเราห่างไกลกันมาก

เราก็คงดูไม่ได้ดีนักในสายตาพวกเค้า (แย่ชะมัด)

ไม่รู้จะปลอบใจตัวเองยังไงดี

แต่...คนหนึ่ง...คือคนที่เราทิ้งบาดแผลไว้

ทว่า อีกคน...คือคนที่ทิ้งบาดแผลไว้ให้เรา

วันนี้เจอคนที่เราเคยรู้สึกหลงใหลเลื่อนเปื้อน(เอ๊ะ...ใช้คำยังไง!)ทั้งคู่

ในช่วงเวลาที่ความรู้สึกเดิมๆ เลือนลาง

ป่านนี้เขาคงนอนหลับ เตรียมตัวไปทำงานทำการอะไรในวันพรุ่งนี้

แต่เราหรือ วุ่นวายใจ ทำไมก็ไม่รู้(ว่ะ)

ถึงแม้วันนี้จะไม่เหมือนวันนั้น

วันที่แทนที่จะหันหน้าเข้าหา แต่กลับหันหน้าไปทางอื่น

ไม่เหมือนเดิม เปลี่ยนแปลงไป

ก็นั่นสินะ...นี่มัน "ปัจจุบัน" ไม่ใช่ "อดีต"

แม้วันนี้ ไม่มีคนๆ เดิมมาสนใจเหมือนวันนั้น

แต่อย่าลืมว่ายังมี ใครๆ อีกหลายคน ยังเห็นตัวเห็นตนของเราอยู่นะ

แม้ฉันไม่อาจเป็นคนสำคัญของเขาทั้งคู่

แต่ฉันควรพอใจ...ที่อย่างน้อย ในหน้าประวัติศาสตร์หัวใจของเขา เคยมีฉันปรากฎอยู่...แม้จะเลือนลาง...ก็ถือว่ามี ;P

++++++++++++++++++++++++++++

อารมณ์วันนี้ 8_8 เง็งๆ

ไม่ได้เขียนมาเป็นเดือน เพราะความเครียดการเรียนที่สั่งสม

มาเขียนที ก็บรรเลงซะ!

พอดีวันนี้ต้องการหาที่ระบาย+ต้องเตือนตัวเองจริงๆ

หาที่ระบายเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่เป็นอารมณ์ค้างในใจ ซึ่งก็ไม่เข้าใจว่ามีได้ไงอารมณ์นี้

และต้องเตือนตัวเองว่า ทุกๆ ที่ ยังมีความรัก ^^ จริงมะ? (โปรดดูรูป)

2005/Nov/07

การลังเล...การอยู่ในสถานการณ์ลนเนี่ยะ

มันน่ารำคาญเนอะว่ามะ

จะเอายังงี้ก็ยังไม่ได้ เอาแบบนั้นก็ยังไม่ดี

ไม่รู้ควรเลือกทางไหนถึงจะดี

หัวข้อเราตอนนี้ก็ยังงั้นล่ะ

แต่สุดวันนี้ ก็คิดว่าจะลองสู้ต่อดู

บางทีเราอาจศึกษาอะไรไม่เคลียร์เองนั่นล่ะ

เครียดนะ

แต่ทุกปัญหาย่อมมีทางออกสิ ลองมองดู ไม่ก็ลองพยายามมองให้มากขึ้นสิ เดี๋ยวย่อมเห็น